صحبتي بود از اول كه تو بودي و به غير از تو نبود

اين كه آغاز تو بودي

و مرا روح مرا جان مرا فاتحي جز تو نبود

و كلامي كه تو را با دل من و مرا با دل تو

داد پيوند و بماند بود هم نام تو و ياد خدا

و نگاهيست تو را از آغاز صاف و رنگين و عزيز

مثل يك غصه پر از حادثه و مثل آرامش يك بركه خموش

و من اما چه پريشان و عطشناك چه بي طاقت و تاب

سوي چشمان تو هر روز شتاب

و تو آنگونه فريبا و مليح زير پاي دل من

دام گستردي و من صيد چشمان قشنگ تو شدم

صحبتي را كه از آغاز نبود صحبت صيد و شكار

آتشي بود كه يار از نگاهش به دلم ريخت و من

نه پشيمانم و نه خسته و زار

نه ز چشمانش سير نه به دنبال كسي غير نگار

من كه صياد تو بودم

خود شدم صيد و شكار...